Zo niet van deze tijd …

Kinderen voor Kinderen, Gooische kinderstemmetjes met een hete aardappel in de mond, durven te zingen over “pizza, pasta en patat”! Foei, hoe durven ze?! Volgens een heleboel twitterende en facebookende azijnzeikerds, leidt deze nieuwste tophit “Reis Mee!” – in het ergste geval – tot obesitas. Nou ja zeg, twee weken in Italië en je kind is een ware kopie van Jan Huigen in de ton en een kampeervakantie op het Vlaamse platteland zorgt voor een frietbuik van kolossale omvang. En iedere dag een ijsje? Je zou er een spontane brainfreeze van krijgen, volledig onverantwoordelijke songtekst; zo niet van deze tijd!
Er zijn dus serieus “ouders van nu”, leuke titel voor een tijdschrift trouwens, die willen dat de vakantiemuziek voor kun kinderen gaat over gezonde voeding. Want stel je voor dat “de koters” tijdens hun vakantie het licht zien, dat ze ineens als ze weer thuis zijn permanent een tafeltje in de plaatselijk snackbar of pizzeria reserveren… stel je toch eens voor! Een ware nachtmerrie voor spruitjesboeren, zure kolen en hachee matties en natuurlijk voor de “bezorgde” ouders die ongetwijfeld volgend jaar hun kroost meenemen op een voetreis naar Rome, want laten we eerlijk zijn met de auto of vliegmachine op vakantie…. Zo niet van deze tijd! Voor alle duidelijkheid, dit is “enigszins” cynisch bedoeld, ik zeg, zing mee, reis mee, eet samen een patatje oorlog, een pasta verkeerd en een pizza a la mama … nou ja die laatste?????

https://www.ad.nl/show/jochem-myjer-over-kritiek-op-ongezond-kinderliedje-dit-is-typisch-nederlands-gezeik~a178f2d9/

What the hell did you think you signed up for!

Ik lees vandaag in de krant dat 17.000 Franse vrouwen een petitie hebben ondertekend met de slogan “ik-ben-niet-jouw-trofeevrouwtje”. Vrije vertaling uit het Frans van #pastapotiche, met de bovenstaande streepjes in acht genomen is dat dus pas-ta-potiche; niet dat iemand denkt aan een Italiaans voorgerecht, maar dat terzijde.

Je krijgt een (bij)baan(tje) om mooi te zijn, dat ben je ook, dus prima; een bosje bloemen uitreiken, een fles champagne laten ontploffen en twee of misschien wel drie zoenen op de wang van de – al dan niet gelukkige – kampioen. Wat had je dan gedacht als ronde-miss of hostess? Een diepgaand gesprek met de winnaar van het evenement over astrofysica, een uitgebreid debat over de teloorgang van de literatuur in de negentiende eeuw?

Geen idee waarom deze vrouwen geen vragen stellen als ze “gedwongen worden” tot het dragen van hoge hakken of korte rokjes. Boehoehoe, je moet je werk doen in synthetische pronkkleding, en hopen dat de mannen dat verafschuwen; hoe naïef kan je zijn als je aan zo’n soort job begint?! Mijn punt is, en dat was 30/40 jaar geleden ook al zo – zeg maar in de tijd dat #metoo echt plaatsvond maar niet werd gerapporteerd – plaats jezelf niet in een kwetsbare situatie. Take control, stel grenzen en als je op de een of andere manier wordt geïntimideerd wacht dan niet 20 of 30 jaar om te huilen onder de vleugels van #metoo!

Als je als vrouw een baan aangeboden krijgt waar je “de fantasie van mannen moet prikkelen”, dan zou ik toch enigszins achterdochtig zijn; het is maar een tip….

En voor zover ik weet is er nog geen melding gemaakt van/door vrouwen die met het mes op de keel werden gedwongen om pitspoes, ronde-miss of hostess te worden.

Dus, een oproep aan alle meiden van nu, wat past nog bij de vrouw van deze tijd? Ik ben benieuwd! Kom maar op… gooi het eruit, laten we vooral niet in het jarenlange #metoo verzwegen tijdperk blijven leven! En mocht je “per ongeluk” toch een carrière te danken hebben aan een nachtelijk hotelbezoekje, het lijkt me fascinerend om ook die verhalen te horen! #notme #pasmoi

Schaamte(loos)

Ik heb net in de auto met verbazing zitten luisteren naar Radio 1. Het onderwerp van deze middag was “vliegschaamte”. Drie kakelende dames (en een heer) vertelden mij dat héél veel Nederlanders er last van hebben… serieus! Even dacht ik nog dat ze misschien vliegangst bedoelden, maar nee het ging wel degelijk over vliegschaamte. Even ter verduidelijking, dit betekent dat een behoorlijk aantal mensen niet tegen collega’s of familie durft te vertellen dat ze hun vakantiebestemming opzoeken met een vliegmachine, omdat dat slecht is voor het milieu en ze zich dus dood generen.

Eén van de dames gaf – ter zitting – toe dat ze een paar keer per jaar het vliegtuig pakt, maar ter compensatie at ze geen vlees. Alhoewel, soms, misschien één keer per maand deed ze dat wel en dat zorgde dan meteen voor plaatsvervangende “vlees-schaamte”. De meneer was afgelopen zomer met vrouw en kinderen naar Italië geweest; met de trein! De gezinsauto hadden ze thuis laten staan. Eén van de gepassioneerde milieudames vroeg hem dan ook meteen waarom hij een auto had. Nou, we kunnen ons leven natuurlijk niet stil laten staan en die benzinevreter wordt deze week nog vervangen door een elektrisch exemplaar; ze kregen namelijk last van “auto-schaamte”. Al was volgens een van de dames een elektrische “heilige koe” ook niet helemaal onschuldig voor wat betreft de milieu-schaamte vraag.

Ik dacht nu gaan we het krijgen; gas-schaamte, airco-schaamte, betonnen-tuin-schaamte, ik-sproei-mijn-tuintje schaamte of koffie-schaamte. Citaat van koffie (on)minnende milieuactivisten “Drink je zwarte koffie, dan is de invloed op het klimaat relatief laag. De impact van een kop cappuccino of koffie verkeerd is al snel vier keer zo hoog”.

Enfin er kwam een abrupt einde aan dit item, want de tijd zat erop… ik voelde een soort van “out-of-time schaamte” opkomen, maar gelukkig had ik die snel overwonnen. Schaamteloos leven wordt nog wel een dingetje vrees ik de komende decennia, dus vlieg er eens – schaamteloos – uit en leef zonder gêne!

 

 

Zielige ziel

Een zielige ziel; heel zelfverzekerd,

die liegt, manipuleert en berekent.

Uiterlijke schijn bepaalt wie jij bent,

nooit enige vorm van liefde gekend.

Je neemt mensen mee; de afgrond in,

het gaat jou alleen om eigen gewin.

Empathie? … je hebt geen flauw idee!

Genegenheid? … wat moet je ermee!

Antisociaal; een narcistisch gezwel,

het leven met jou was een ware hel.

Zonder jou zou het beter moeten gaan,

maar jij vervloekt mijn nieuwe bestaan.

Je weet je telkens weer te profileren,

mijn kwetsbaarheid tot op het bot te fileren.

Haat is een vernietigende emotie,

waardoor ik steeds weer word bevangen,

niet vrij van die verstikkende repressie,

slechts dromen naar zorgeloos verlangen.

Smachten om eindelijk vrij te zijn,

om jou voorgoed te kunnen vergeten.

Maar nu voelt het alleen maar fijn,

om even niets meer te willen weten.

Vrouwenvoetbal

Ik ga nu tegen een heleboel feministische scheenbeschermers schoppen, maar soit, dat overleef ik wel … Althans in “real life” op social media gaat het me waarschijnlijk de kop kosten, maar dat is toch een schijnwereld, dus who cares!

Damesvoetbal, het is een hot topic dezer dagen met een WK in Frankrijk en de eeuwige discussie over het verschil tussen mannen- en vrouwensport. Ik heb vandaag een – misschien niet zo handige – tweet de wereld in geslingerd, dat de eerste helft van Nederland tegen Kameroen me niet kon boeien, maar dat er wel een paar interessante kapsels voorbijkwamen. Tja, ik ben te tel kwijt, maar hoe vaak ik al opmerkingen heb gemaakt over de totaal in beton gemetselde coiffure van ene Ronaldo … geen idee, er kwam echter weinig kritiek op. De commentaren over hoe denigrerend mijn opmerking was, en vooral als vrouw, waren niet mals… of moet ik in dit verband zeggen “waren niet voor de poes”. Dames, we kunnen er niet omheen, fysiek zijn we nu eenmaal niet gelijk aan onze testosteron producerende medemens. We kunnen hemel en aarde bewegen om dat te willen bereiken, maar gaat never, nooit niet lukken. Ik heb leren basketballen tussen de jongens/mannen en dat had zo zijn voordelen; vooral goed en snel schieten, want anders was ik “de Sjaak”. Nou dat is gelukt; voordeel in de oestrogene wedstrijdarena die daarop volgde.

Vanwaar het streven om precies gelijk aan elkaar te zijn, in fysiek opzicht dan? We kunnen toch ook de verschillen accepteren, doen waar we goed in zijn op onze eigen manier. Ik krijg buikpijn als ik die programma’s zie waarin mannen kunstmatig moeten ervaren wat weeën zijn, hoewel ik zelf nog steeds geen idee heb hoe het is om een trap in je ballen te krijgen, en daar trouwens ook geen enkele behoefte aan heb.

Maar goed, om een lang verhaal kort te maken, de dag waarop Ireen Wüst sneller is dan Sven Kramer, Kiki Bertens Roger Federer verslaat en de Oranje leeuwinnen zegevieren over de mannelijk Nederlandse voetbal elf, dan zal ik mijn tweet meteen verwijderen.

Rest me nog een vraag voordat ik, op welk platform dan ook, weer de mist in ga… Is het damesvoetbal of vrouwenvoetbal

Succes Thierry

Nou, ik heb mij door het hele “essay” heen geworsteld. Mijn Engels is niet slecht, maar poeh, het was een taalkundig gevecht. Ik ben het – dit keer – volledig met Rutte eens; “bla bla bla van een zolderkamergeleerde”. Misschien moeten we dat ook maar meteen het (scheld)woord van 2019 maken. Naast het feit dat volgens Baudet vrouwenrechten klaarblijkelijk de ondergang van de Europese samenleving zijn, en abortus en euthanasie verwerpelijk, heeft hij ook wel een enigszins aparte interpretatie van politieke stromingen. Liberalisme en socialisme streven op verschillende – meer of minder effectieve – manieren naar hetzelfde uitgangspunt; complete emancipatie van het individu. Correct me if I’m wrong, want geschiedenis was niet mijn favoriete vak… maar ik zie dat toch anders. Daarnaast lees ik in het partijprogramma van FvD dat ze voor een ruimere euthanasiewet zijn, misschien moet hij toch nog even om tafel met zijn achterban, ergens op zo’n stoffig, met kaarsjes verlicht zolderkamertje! Opeens ben ik ook heel erg nieuwsgierig met welke onderdanige, barenslustige, niet-carrière gedreven vrouw hij straks een flesje opentrekt aan het – haar zo toebehorende – aanrecht om te proosten op een harmonieuze, liefdevolle en gelijkwaardige toekomst samen.

Succes Thierry!

Badderen

Ik doe het eigenlijk nooit meer; “badderen”. Mijn (schoon)kinderen vinden het geweldig als ze een weekend hier zijn, maar ik, nee, ik ben niet zo van de “weeksessies”. Ik heb er normaliter het geduld niet voor. Vandaag vond ik het tijd voor een welverdiend verwenmomentje, inclusief kaarsjes, glaasje witte wijn en muziekje. Alles geïnstalleerd; telefoon voor een Spotify momentje, scheermesjes; moet af en toe gebeuren ook al ben je 54 going on whatever en heel veel “zen”…. De badkuip gevuld, alles naar wens, dus ik laat me langzaam zakken in iets te heet badwater. Heerlijk, denk ik, grijp naar mijn – in handdoeken verpakte – telefoon (waterschade wil je toch voorkomen) om een relaxing muziekje uit te zoeken…. Shit, leesbril vergeten, die ligt beneden! Ik druk op een willekeurige, wazige play-list, hou de telefoon op armlengte om nog maar iets te kunnen lezen en verdomd, er zit muziek in; Prince schalt door de badkamer… Let’s go crazy. Nou ja denk ik, dat kan er ook nog wel bij… The Afterworld! Met mijn neus op het scheermesje; zit zo’n plastic dingetje op die je zonder leesbril gewoon in braille-achtige modus moet verwijderen … ik noem het “op je gevoel afgaan zonder plus 2”. Done, mission accomplished, gladde benen etc… details overbodig denk ik dan. Prince raast door zijn lijstje heen en is inmiddels bij “Sign ‘O’ the Times” aangekomen en ik denk… ja daar zit wel wat in…

Noem het een “bad-overdenkmomentje” maar ik kijk ook wel eens in de spiegel des tijds!

Volgende nummer is dan weer “Controversy” dus dat stelt me gerust; brengt de rebelse bad-eend in me boven. Mensen, ik ben vandaag weer eens lekker wazig ondergedompeld met (een) Prince op de achtergrond … Wat wil je nog meer….