Even geduld A.U.B.

Wat is dat toch met Nederlanders en “op hun beurt wachten”.

Oké, het is zaterdag en onze “buurt HEMA” is niet één van de grootste, dus ja het is best een beetje druk. Nieuw meisje achter de kassa, helpt ook niet echt om de onrust in de groeiende rij ongeduldige klanten te sussen, maar ach, die moet gewoon nog een beetje wennen denk ik dan. Gezucht en gesteun neemt ongekende vormen aan., om nog maar te zwijgen over de rollende ogen en vernietigende blikken.

De mevrouw achter me begint hardop te denken en vraagt zich af waarom die tweede kassa niet open is. Meneer op plaats nummer 6 in de rij is het er roerend mee eens, het is een schande! Ik vind het hele tafereel wel een beetje ludiek, waar die mensen zich allemaal druk om maken. Aha, daar komen de hulptroepen; de tweede kassa zal spoedig in gebruik genomen worden. De sfeer slaat meteen om, ik krijg een por in m’n rug en de mevrouw die – pak ‘m beet – op plaats 4 stond, zet nu (in een split second) met een uitgestreken smoel haar mandje op de toonbank bij kassa 2. Ik kijk haar stomverbaasd aan, waarop ze zich naar mij toedraait en vraagt of ik wat van haar aan heb.

En nu ben ik er klaar mee! Ik flap er meteen een hele volzin uit.

“Nou nee mevrouw, want ik denk niet dat u in mijn kleren past.”

Pardon, zegt de mevrouw en doet een stapje in mijn richting; ik schiet in de lach, waarop ze doodleuk zegt “ik krijg jou nog wel”. Nu krijg ik echt de slappe lach, jeetje het schoolplein op de basisschool was hier niets bij.

Enfin, de sokken, mascara en nagellak netjes afgerekend. Moet ik alleen nog even tanken en ja dat is, op zaterdag, ook altijd een drukke aangelegenheid in Duitsland. Maar de zon schijnt, de bomen zijn prachtig, ik vind het allemaal prima.

Pomp 1, hoppa, kan zo doorrijden naar de voorste plek. Ik gooi de slang in de tank, en wacht rustig tot mijn bolide weer gevuld is. Op het moment dat ik de dop dichtdraai stopt er een rood autootje achter me, ik kijk even om – geen idee waarom – maar verdomd als het niet waar is; HEMA mevrouw, die “mij nog wel zou krijgen”. Ik loop naar binnen om te betalen en opeens is de haast om af te rekenen zomaar verdwenen. Nog nooit heb ik zo lang naar snoepgoed, frisdrank en weet ik hoeveel onzinnige gadgets staan staren in een tankstation. Man, daar zijn dingen te koop die je in een willekeurig warenhuis niet eens vindt. Om een lang verhaal kort te maken, pomp 1 blokkeert alle andere tankpunten (leuk woord trouwens, de spellingcontrole heeft er geen probleem mee). Ik sluit achteraan in de rij om alsnog mijn benzine te betalen, en dan hoor ik getoeter! Geweldig, mevrouw heeft alweer haast. Duurt nog eens extra lang omdat de (bejaarde) meneer voor me moeite heeft met zijn pincode. Dan wandel ik rustig naar buiten, kijk met een voldane blik richting rood autootje, doe voor de vorm nog even de achterklep open, steek m’n middelvinger op – genoegdoening is toch leuk – start de auto, neem de tijd en net op het moment dat mevrouw uit de auto wil stappen rij ik weg.

Wordt vervolgd als er nog een ontmoeting komt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s