Mijn dag kan niet meer kapot!

Ik ging vandaag stemmen in het gebouw van “De Bijbelgemeente”, dat doe ik al een hele tijd maar het zijn ook de enige momenten dat ik daar kom. Mijn sympathie voor alles wat met religie te maken heeft is – op z’n zachts gezegd – niet erg groot. Maar goed, de mensen van het stembureau – wat doorgaans niet heel drukbezocht wordt – zijn heel vriendelijk en er heerst altijd een bepaalde vorm van rust en sereniteit. Enfin, ik liep over de rolstoelplank het zaaltje binnen achter een oudere man die, net zoals mijn vader toen zijn Parkinsons erger werd, voetje voor voetje naar binnen schuifelde. Ik hield afstand, wachtte geduldig toen hij zijn handen desinfecteerde en nam vervolgens mijn stembiljet en rode potlood in ontvangst.

De meneer was zijn leesbril vergeten, en vroeg aan de medewerkers of zij er misschien één hadden. Nee dus, maar ik wel… of je nu 85 of (bijna) 58 bent, die ongemakken komen nu eenmaal met de jaren. Nadat de meneer mijn bril retourneerde met daarbij de woorden “dank u wel mevrouw” wat ik op zich wel heel leuk vond, vroeg hij of hij het potlood mocht houden. Het antwoord was “helaas, dat deden we alleen in tijden van Corona”. Waarop de man verzuchtte dat de potloodjes vroeger ook een stuk kleiner waren. Daar had hij trouwens helemaal gelijk in, en dus zei ik dat die kleine potloodjes waarschijnlijk ook veel meer stembiljetten hadden gezien. Zijn antwoord? “Ach meisje, deze nieuwe potloden gaan nog veel meer stembiljetten mee dan ik ooit zal meemaken”.

Van mevrouw naar meisje … in pak ‘m beet 10 minuten, mijn dag kan niet meer kapot!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s